Spanje

Aan de wandel met ‘de week’: de oorsprong van de Vinalopó

Praktische informatieDuur: 1 uur en drie kwartier tot 3 uurMoeilijkheidsgraad: Eenvoudig tot middel.Beginpunt: U neemt op de rondweg rondom Alicante iets ten zuiden van de universiteit de A-7 naar Alcoy: Deze volgt u tot Castalla en dan neemt u de CV-80 naar Villena. Meteen daarna neemt u de afslag Castalla/Onil en slaat onderaan de afslag rechtsaf richting Onil. Op een rotonde aan de rand van deze plaats slaat u rechtsaf richting Banyeres de Mariola en de CV-803. Deze weg volgt u gedurende tien kilometer, het is een schitterende weg die u over een bergpas van 1036 meter brengt, de Alto de Onil. U bereikt een T splitsing en slaat linksaf richting Banyeres. Na ruim een kilometer ziet u het bord van het informatiecentrum ‘Sierra de Mariola’ en hier slaat u rechtsaf. U rijdt rechtdoor, passeert het gebouw Ull de Canals en volgt de bordjes ‘P’ naar een parkeerterrein iets voorbij dit mooie gebouw . Hier parkeert u.Tip: Doe deze wandeling niet op warme zomerdagen, het eerste stuk heeft nauwelijks schaduw en er is dan weinig water.Hoewel het ook deze lente niet genoeg geregend heeft, is het tóch de tijd van het jaar waarin de meeste bloemen bloeien en het dus extra mooi is om te wandelen, vooral in een gebied dat toch al bekend staat vanwege de botanische rijkdom: de Sierra de Mariola. We wandelen naar de oorsprong van het riviertje Vinalopó en klimmen naar het gelijknamige kasteel.

AlgemeenDe Sierra de Mariola is één van de negen beschermde natuurparken in de provincie Alicante. Van de negen is het echter het park dat het verst verwijderd ligt van de kust en waarschijnlijk daarom het minst bekend is bij de toerist. Maar dat is onterecht. Vanaf Ali­cante bent u er in drie kwartier, de route er­naartoe is al prachtig en de natuur in het park is heel divers. In het park zijn drie wandelingen uitgezet, waarvan ik er vandaag een bespreek, de andere twee liggen helemaal aan de andere kant van het park.WandelingVanaf de parkeerplaats loopt u terug naar het gebouw Ull de Canals, dat in een vorig leven een boerderij was maar nu dienst doet als herberg én als informatiecentrum van het park. Het is de moeite waard om een kijkje te gaan nemen in het informatiecentrum. U krijgt er een indruk van wat er aan flora en fauna te zien is in dit gebied, u ziet waar het gerestaureerde gebouw vroeger voor ge­bruikt werd en er liggen nuttige folders.Uit het informatiecentrum komend loopt u even rechtsaf het park in dat rondom het gebouw ligt en waarin prachtige oude bomen staan. U houdt links aan en loopt terug naar de weg waarover u met de auto kwam aangereden. Via een oprijlaan met rozen komt u bij het officiële begin van de wandeling, dat aan de linkerkant van de weg begint. Er staat hier een informatiebord dat echter slecht te lezen valt.U loopt het brede zandpad op en kunt al direct genieten van de velden met klaprozen en andere bloemen. U negeert alle zijwegen en blijft gedurende een klein half uur deze doorgaande weg volgen, terwijl u door een steeds veranderend landschap loopt met steeneiken en dennen, tijm, boomgaarden met aman­delen en kersen, een enkel huis, cistusroosjes in diverse kleuren en groene velden met voor veevoer aangeplant graan.Na een poosje komt u bij de ruïnes van een groepje gebouwen, waarvan de hoge stenen schoorsteen het opvallendst is. U nadert nu het riviertje Vinalopó en langs deze rivier stonden in vroeger eeuwen diverse fabrieken. Dit gebouw begon in de 18e eeuw als korenmolen maar werd later een papierfabriek en nóg later een textielfabriek. In 1968 werd ze gesloten.Het pad maakt een bocht en komt even later uit bij een tweede groep ruïnes. Ook dit was een papierfabriek. U ziet dat deze fabriek echt aan het riviertje ligt en u steekt het houten bruggetje voor de gebouwen over. Aan de overkant slaat u rechtsaf en u loopt tussen de muur en het water door. U passeert een smalle en hoge stenen schoorsteen en komt nu op het mooiste stukje van de route.?Onder de bomen door en langs het water lijkt het even alsof we niet meer in het droge Alicante zijn. Toch zou ook hier in mei veel meer water moeten staan dan nu het geval is. Maar het is genieten van het geluid van stromend water over de stenen, de groene waterplanten en varens en hier en daar een wilde orchidee.U steekt het riviertje weer over via een stenen bruggetje en loopt een stukje omhoog. Boven slaat u linksaf. Zoals u op borden kunt lezen is hier sinds oktober een herstelproject bezig. Er worden nieuwe bomen en planten neergezet en het is niet de bedoeling dat u het terrein achter de houten palen betreedt.Na ruim drie kwartier wandelen komt u uit bij de Font de la Coveta, de in een grot gelegen bron waarvan gezegd wordt dat het de oorsprong van de Vinalopó is.?Het water borrelt hier uit de rotsen en het is kraakhelder. Het is een aangename plek om te picknicken en voor mensen die geen zin hebben aan grote inspanningen is dit het keerpunt.Veel wandelliefhebbers zullen echter nog wel wat willen klimmen en dus kunnen we ook verder wandelen langs de rivier die een stukje verderop droogvalt, omdat hier geen aanvoer meer is. Het mooie, smalle pad, begint langzamerhand te stijgen en voor u ziet u het doel van dit tweede deel van de wandeling van vandaag, die geen deel uitmaakt van de officiële route van het natuurpark: het kasteel van Vinalopó.Op een T splitsing gaat u links en u loopt langs een groepje oude huizen. Drie hondjes proberen u met veel kabaal af te schrikken maar als u rustig uw weg vervolgt, druipen ze af. Bij een V splitsing neemt u de rechterweg omhoog en even la­ter slaat u linksaf een smal paadje in. Vanaf hier volgt een steile klim van tien minuten naar de kasteelruïne die recht voor u ligt. Kijk goed uit waar u uw voeten neerzet want de losse steentjes zijn verraderlijk. Eenmaal boven, op 850 meter, kunt u links om de ruïne heenlopen. Om u heen ziet u alleen maar groene bergen met geen enkele plaats en nauwelijks een bouwwerk. Hier is goed te zien hoe groot dit natuurgebied is en hoe dun bevolkt dit deel van de provincie is. Zoek een steen uit om op te gaan zitten en geniet van de stilte.U kunt nog even een kijkje nemen bij de gerestaureerde muur van de hoogste to­ren van de ruïne, maar het uitzicht is daar niet anders. Vervolgens daalt u voorzichtig weer af naar de huizen, loopt rechtsom en bij een cipressenbosje rechtsaf. Na een dik kwartier ...
+